کتاب ارزشمند «باور به اعجاز قرآن؛ مبتنی بر روشی نوین در ارزیابی گزاره‌های کلامی» با همکاری مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان و دانشگاه شهید بهشتی تهران منتشر شد. این اثر که حاصل شانزده سال تجربه تحقیقات گروهی و برون‌دینی است، با نگاهی آسیب‌شناسانه به روش‌های سنتی کلامی، گامی بلند در رفع مشکل «دور در استدلال» برداشته و با تکیه بر پیش‌فرض‌های غیردینی، افق تازه‌ای را در پژوهش‌های قرآنی گشوده است.

نکته کلیدی و ممتاز این کتاب، بهره‌گیری از یک روش کمّی (ریاضی) برای سنجش اعجاز است. مؤلفان با الهام از قاعده «تواتر اجمالی» در علم حدیث (که در آن تکثر روایات، اطمینان به معنای مشترک را به همراه دارد)، مدلی نوآورانه طراحی کرده‌اند که با تجمیع شواهد متعدد اعجاز و ترسیم «منحنی باور» بر اساس طیفی بودن اطمینان قلبی انسان، به قطعیتی نزدیک به صددرصد دست می‌یابد. این روش دارای ویژگی‌های شاخصی همچون کم‌ترین تأثیرپذیری از سلیقه و نیّت فردی، رویکرد کاملاً برون‌دینی و مصونیت از بی‌اثر شدن در مواجهه با شبهات جزئی است.

این کتاب در هفت فصل سامان یافته است؛ از بررسی روش‌های معتبر علم کلام و تطبیق اعجاز با آیات، تا نقد رویکردهای موجود و ارائه مدل کمی برای امتیازدهی به شواهد. در فصل ششم، مدل مذکور به‌طور عینی بر روی بیش از چهل نمونه از مصادیق اعجاز قرآن پیاده‌سازی و تحلیل شده است. علاقه‌مندان به مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن و روش‌های علمی می‌توانند با مطالعه این اثر، با افق جدیدی از اثبات‌پذیریِ کمیِ باورهای دینی آشنا شوند